Uitvaart in kleine kring

Een afscheid in kleine kring heeft iets intiems, iets geborgens… geeft een bepaalde verdieping… De kleine groep nabestaanden zit nu om de overleden in zijn zitkamer. Samen luisteren zij naar zijn favoriete muziek. Dan leest de oudste dochter een mooi verhaal voor; een verhaal van liefde en dankbaarheid. Vier kleinkinderen leggen een zelfgemaakte tekening in de kist, bij opa. De jongste drukt nog een laatste kusje op opa's neus, zoals zij altijd deed. Op aanwijzing van de uitvaartbegeleider sluiten zijn kinderen en zijn broer samen de kist en dragen hem naar de uitvaartbus. Als de kist op z'n plek staat, stapt iedereen in. Onderweg naar het crematorium waar hij zijn vrouw tien jaar eerder naartoe bracht, speelt zijn broer een aantal 'familie-deuntjes' op de mondharmonica. Ontelbaar zijn de keren dat het gezin deze verbondenheid voelde, en nu weer, in aanwezigheid van opa.  Allen gaan mee naar de ovenruimte en nog eenmaal wordt gezamenlijk het lied 'The family tree' ingezet. De sfeer is saamhorig, verbonden, intiem.